yapmamam gereken bişey yaptım yine. facebook dan eski mesajları okudum. sana mesaj yazabildiğim zamanları hatırladım da ne güzel zamanlarmış. nereden nereye. o zamanlar aklıma geldiğin her an sana bir şeyler yazardım. çok büyük bir cesaretmiş gibi şaşırıyorum şimdilerde buna. çünkü artık tabu gibi bişey oldu sana laf atabilmek. bundan sonra da yapabileceğime ihtimal vermiyorum. hem ne diyebilirim ki hiç bahanem yok. rahatsızlık vermekten korkuyorum aslında. gerçi daha önce de sorduğum da 'rahatsız etmek demeyelim de. garip geliyor yani.' demiştin. sürekli seninle neden ilgilendiğime anlam verememiştin. hep neden ben diye sormuştun. hala bilmiyorum neden sen ama karşı koyamadığım bir şekilde senden vazgeçemiyorum. seni çıkaramıyorum bir türlü aklımdan. ve seni yıllardır çok uzun zamandır tanıyormuşum gibi kendime yakın hissediyorum. bunu sana hiç bir şekilde anlatamamıştım. sana garip gelmişti her şey bu yüzden hep. şimdi olsa yine anlatamam herhalde. çok özlüyorum seninle mesajlaşabildiğim zamanları. mümkün olsa da zamanı o nokta da sabitleyebilsem. zaman hiç akmasa benim için hep o mutlu anları yaşasam.
0 yorum:
Yorum Gönder